26 Şubat 2011 Cumartesi

HAYRANIM DENİZCİLERİN SEVDASINA - Pablo Neruda


Hayranım denizcilerin sevdasına,
öperler ve çekip giderler.
söz verirler, ama dönmezler bir daha…

her kapıda bir kadın yollarını gözler
denizciler öperler ve giderler.
ve ölüm yatırır onları bir gece
denizin döşeğine…
hayranım öpüşlerde paylaşılan sevdaya,
döşekte ve ekmekte paylaşılan.
sevda bu..
kimi sonsuza uzar,
kimi bir yıldız gibi kayar.
sevda kutsallaşır yakınlaştıkça,
kutsallaşır uzaklaştıkça.
erimiyor artık gözlerinde gözlerim
tadlanmıyor yanında acılarım.
ancak taşıyacağım bakışını her nereye gidersem,
sen de taşıyacaksın acımı her nerede yürürsen.
senindim, sen de benim.
daha ne olsun?
bir dünya turu yaptık aşkın geçtiği yerlerden.
senindim, sen de benim.
öyle de kalacaksın,
aşıladım ya kendimi bahçenden kestiğim filize.
alıp başımı giderim
kederliyim, hep sürecek kederim.
beni sardığından beri, bilmem ki nere giderim.
… “Elveda” der bir çocuk yüreğinden bana.
Ben de derim “Elveda”

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder